Her Günü Severim, Bir Gün Hariç…

Hayatta her günün ayrı bir değeri, ayrı bir anlamı vardır.

İnsanın doğduğu gün, sevdiklerinin doğum günleri, eşinin, çocuklarının, dostlarının hayatına bir yaş daha eklediği tarihler… Milli bayramlarımız, ortak sevincimizi ve gururumuzu yaşadığımız özel günler…

Hepsi güzeldir. Hepsinin yüreğimizde ayrı bir yeri vardır.

Ben her günü severim. Çünkü her yeni gün, yaşamak için yeni bir sebep, sevdiklerimize sarılmak için yeni bir fırsat, güzel şeyler yaşamak için yeni bir başlangıçtır.

Ama…

Bir gün var ki hiç sevmem.

Hem de hiç…

10 Kasım.

10 Kasım 1938…

Keşke hiç yaşanmasaydı dediğim, takvimden silmek istediğim, her gelişinde içimde tarif etmesi güç bir burukluk bırakan gün.

Biliyorum, Atatürk de bir insandı. O da bu dünyaya geldi, yaşadı ve elbette bir gün aramızdan ayrılacaktı. İnsan ölümlüdür. Bunun inkâr edilecek bir tarafı yok.

Ama benim 10 Kasım’ı sevmemem, bir insanın ölümlü olmasını kabullenememek değil.

Benim içimdeki o burukluk, bir milletin kaderine yön veren, bağımsızlık mücadelesinin öncüsü olan, bir ülkenin yeniden ayağa kalkmasına önderlik eden büyük bir insanın aramızdan ayrılmış olmasının hüznüdür.

Belki de insan bazı kayıpları, üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin kabullenemiyor.

Aradan yıllar geçiyor, nesiller değişiyor, çocuklar büyüyor, dünya değişiyor. Ama bazı isimler var ki zamanın eskitemediği, yokluğuna alışamadığımız isimlerdir.

Mustafa Kemal Atatürk de benim için onlardan biri.

10 Kasım geldiğinde saatler 09.05’i gösterdiğinde hayat bir anlığına duruyor sanki. Sirenler çalıyor, insanlar susuyor, başlar öne eğiliyor.

O birkaç dakikalık sessizlikte yalnızca bir insanı değil, bir tarihi, bir mücadeleyi, bir umudu ve bir emaneti hatırlıyoruz.

Düşünüyorum da…

Keşke o gün hiç yaşanmasaydı. Keşke Atamız biraz daha aramızda olsaydı. Keşke onunla daha fazla aynı gökyüzünün altında yaşayabilseydik.

Belki de bu yüzden 10 Kasım’ı sevmiyorum.

Çünkü bazı günler vardır, takvimde yalnızca bir tarih değildir. Bir özlemdir, bir eksikliktir, bir iç çekiştir.

Yine de biliyorum ki Atatürk’ü anmak yalnızca 10 Kasım’a sığdırılabilecek bir şey değil. Onu anlamak, fikirlerini yaşatmak, kurduğu Cumhuriyet’e sahip çıkmak ve gelecek nesillere anlatmak her günümüzün sorumluluğudur.

Ben her günü severim. Yaşadığım her günün kıymetini bilirim. Ama 10 Kasım’a gelince içim başka türlü sızlar.

Belki de insanın sevmediği günler değil, o günlerde hatırladığı ayrılıklar vardır.

Ve benim için 10 Kasım, hiç alışamadığım bir ayrılığın adıdır.

**Saygı, minnet ve bitmeyen bir özlemle…

Mustafa Kemal Atatürk.**

10 Kasım’ı sevmiyorum