Ey insan
Ey insan, ne gülüşün gerçek,
Ne sessizliğin sahte.
Bir yanın umutla yanar,
Bir yanın kül içinde bekler.
Hayaller kurarsın geceler boyu,
Sabah olunca peşine düşersin.
Taş üstüne taş örersin düşlerini,
Sonra yıkarsın kendi ellerinle.
Dünya dönüyor, hayat akıyor,
Ama bazen durmak istersin.
Bir köşe bulup susmak istersin,
Ama suskunluk bile yorar seni.
Mücadele ağır, vazgeçmek daha ağır.
İnsan yorgun artık, ey dünya;
Bırak yakasını bir an olsun,
Kendini unutup huzur bulsun.
BENZER KONULAR
BİR YORUM YAZIN
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 4 YORUM
Merhabalar Kamil Bey.
Şiirinizi okudum ve hala okumaya devam ediyorum.
Kaleminize, emeğinize ve gönlünüze sağlıklar dilerim.
Recep Altun abi, sizin gibi değerli bir beyefendinin benim amatörce yazdığım şiiri beğenmesi benim için çok anlamlı ve kıymetli. Teşekkür ederim.
Kamil abinin sitesini nasıl bulduğumu hatırlamıyorum.
Şiirlerini okuyorum… Ama Kamil abinin şiirleri, alışık olduğum şiirlere hiç benzemiyor. Gerçi ben hangi şiirlere alışığım, onu da bilmiyorum. Belki de alıştığım bir şiir yok aslında.
Neyse… Şiirse şiirdir sonuçta.
Demek istediğim şu:
Kamil abi, benim aklımdan geçirmeye bile korktuğum, “tövbe tövbe” deyip içimden kovmaya çalıştığım ama kalbimi yakıp geçen duyguları yazıyor.
Bunun için teşekkür ederim.
Öncelikle ziyaretin ve yorumun için teşekkür ederim. Rahat ol, şiirlerim her zamanki tarzımda değil belki, ama ben ne hissediyorsam onu yazıyorum. İsyanımı, heyecanımı, umudumu, sevgimi… Yüreğimden ne sızıyorsa, burada kelimelere döküyorum. Kimi zaman kan, kimi zaman irin, kimi zaman da aşkın kendisiyle yazıyorum.