İçimdeki Bana

Dostumu yarışta yendim,
Düşmanımı savaşta yendim.
Akıllıyım diyeni usta yendim,
Bir tek, içimdeki beni yenemedim.

Bulmuş beni çukurda,
Beni çukurda güvende sanıyor.
Ben çıkmaya çalıştıkça bu çukurdan,
Çekiyor beni yine çukura.

Her çıkış denememde,
Sözde beni korumak isterken,
Kırıyor kolumu, bacağımı,
Yine de sevgiyle bakıyor bana.

Hey, içimdeki ben, gör artık!
Ben o çukurda güvende değilim.
Ben o çukurdan çıkmaya çalıştıkça,
Sen beni o çukura çekmeye çalıştıkça,

Bana en çok zararı sen veriyorsun, sen.
Ben o çukurdan çıkarsam,
Sen de o çukurdan çıkacaksın.
İnan, o çukurun dışı, içinden daha güvenli.

Korkma, haydi, sen de gel.
İnan bana, güven bana.
Sen benim bilinçaltımsın,
Ben senin bilinç halinim.

Artık bırak aşağı çekmeyi,
Tut artık elimden.
Beraber çıkalım yukarı,
Lütfen, çekme beni aşağı.

Yoksa ne han kalacak, ne hamam,
Ne tas kalacak, ne tarak,
Ne yol kalacak, ne yoldaş.
Gör artık, zarar veriyorsun – ZARAR.