Yari Bekler Gibi Azrai’i Bekliyorum

Ölüm penceresini açtı,
‎Azrail’i gördüm.
‎Hiç de korkunç, değildi,
‎Sevimli bile denilebilir.
‎
‎Aşıkların sazını susturan,
‎Erenlerin ilahisini tamamlayan,
‎Atatürk’ü bizden ayıran,
‎Nice güzel insanı alan o…
‎
‎Hiç korkunç olur mu?
‎Hiç çirkin olur mu?
‎Tabii ki ne korkunçtu ne de çirkindi,
‎Hatta sevimliydi bile.
‎
‎Tek sıkıntı zamansız gelmesiydi.
‎Zamanı değil mi? diye sorsa,
‎Sen bilirsin, derdim.
‎İstediğin zaman gel derdim.
‎
‎Sevmeye doyamadım sadece.
‎Buradayım, seni bekliyorum.
‎Gel, al istediğin zaman emanetini.
‎Yari bekler gibi Azrail’i bekliyorum.

Yari bekler gibi Azrail’i bekliyorum.