Kaderin Kalemini Kırdım

Kaderimi yazan kalemin mürekkebi kara,
‎Kalemin dili zehir, dokunduğu her yer yara,
‎Kalemi tutanın eli kara, niyeti baştan kara,
‎Böyle yazıdan ne çıkar, sonu yine kapkara.
‎
‎Yazgı diye önüme sürdüğün kirli satır,
‎Ne yol olur bana o, ne de içimde yer bulur,
‎Yırtarım sayfanı ben, kalmaz ne iz ne satır,
‎Benim yolum ateştir, yürürüm çatır çatır.
‎
‎Kabul etmem yazanı, tanımam o karayı,
‎Silip attım içimden çizdiğin her yarayı,
‎Ne sen hükmedebilirsin ne de o sahte yazıyı,
‎Ben kurarım kaderi, ben yakarım dünyayı.
‎
‎Ruhu kara olanın hükmü bana işlemez artık,
‎Ne kalem ne o kader, hiçbirine yok artık,
‎Kendi elimle yazar, kendi yolumu çizerim,
‎Hayat benim, kader benim—son sözü ben söylerim.