Anason Kokulu Bir Gece

Bir kadeh kaldırdım geceye,
‎Ay düştü rakımın beyazlığına.
‎Dünya döndü usul usul,
‎Ben döndüm kendi yalnızlığıma.
‎
‎Anason kokusu sardı dört bir yanı,
‎Bir eski deyiş değdi gönlüme.
‎Sazın teli ağladı derinden,
‎Dertler dizildi önümde.
‎
‎Bir yudumda Kerbela’ya vardım,
‎Bir yudumda Tanrı Dağları’na.
‎Ruhum çıktı beden kafesinden,
‎Kondu yıldızların makamına.
‎
‎Semah döndü yıldızların arasında,
Döndü dağın başında.
Döndü gönlüm kendi etrafında,
Unuttuğu sırrın peşinde.
‎
‎Ne astraldeydim ne düşte,
‎Ne dünyada ne de ötede.
‎Bir ses vardı içimin içinde,
‎”Aradığın sensin” dedi.
‎
‎Döndüm yine kendime doğru,
‎Kadehimde gece kaldı.
‎Deyiş sustu, saz sustu,
‎İçimdeki yolcu kalakaldı.
‎
‎Ve anladım o dem vakti;
Dağ da bendim, yol da ben.
Aradığım sır uzakta değilmiş,
Kalbimde saklıymış ezelden.